Japończycy ostrzegają własnych klientów: auta z USA mają gorszą jakość
Nissan i Toyota oficjalnie informują japońskich nabywców, że samochody produkowane w Stanach Zjednoczonych nie spełniają ich standardów jakości. Co to oznacza dla kierowców na całym świecie i czy faktycznie warto obawiać się aut z amerykańskich fabryk?
Nissan i Toyota oficjalnie przyznają, że samochody zbudowane w Stanach Zjednoczonych nie dorównują jakością tym z japońskich fabryk. Obie marki postanowiły uprzedzić klientów w Japonii, którzy mogą kupić importowane modele: Murano (Nissan) i Tundrę (Toyota). Zamiast więc liczyć na zaskoczenie, przyszli właściciele dostają wprost listę usterek, które uznaje się za normalne. Czy to dowód na słabość amerykańskiego montażu, czy raczej przejaw japońskiej perfekcji graniczącej z przesadą?
Co dokładnie mówią ostrzeżenia?
Jak podaje branżowy serwis CarBuzz, na japońskich stronach Nissana i Toyoty pojawiły się osobne komunikaty. Nissan pisze wprost o „slight misalignments and gaps such as steps and surface differences between panels” oraz „minor dust particles embedded in the painted surface, adhesive residue, etc.” - czyli o niedokładnym spasowaniu i drobnych zanieczyszczeniach w lakierze. Toyota używa prawie identycznego języka: informuje o „thin paint, uneven color, polishing marks on the paint surface, dents in the paint surface, bulges in the paint”. Dodatkowo dołącza zdjęcia poglądowe, żeby klient wiedział, czego się spodziewać.
To nie tylko wygląd - brakuje funkcji i radia
Ostrzeżenia dotyczą nie tylko estetyki. Kupując amerykańskiego Murano czy Tundrę w Japonii, trzeba się pogodzić z tym, że:
- system multimedialny i zegary będą tylko w języku angielskim - bez opcji japońskiego,
- nawigacja działa wyłącznie z mapami USA,
- radio nie odbiera japońskich częstotliwości,
- a nawet tankowanie może trwać dłużej - Nissan zaznacza, że przez inną konstrukcję zbiornika auto-stop przy dystrybutorze może zadziałać inaczej.
Ceny są wyższe niż w USA, ale wciąż niższe niż u lokalnych konkurentów. Nissan Murano SV kosztuje w Japonii równowartość 49 tysięcy dolarów, a Tundra 1794 Edition - 74 tysiące. To odpowiednio o około 6 i 8 tysięcy więcej niż za oceanem.
Dlaczego japońskie marki to robią?
Decyzja o sprowadzaniu aut z USA do Japonii to przede wszystkim ruch biznesowy - łagodzenie napięć handlowych i wykorzystanie niewykorzystanych mocy produkcyjnych. Jednocześnie obie firmy wolą stracić część klientów przez szczerość, niż ryzykować falę reklamacji i zszarganą reputację. To typowo japońskie podejście: lepiej uprzedzić o problemie, niż udawać, że go nie ma. Co ciekawe, jak zauważa CarBuzz, żaden z producentów nie oferuje japońskiego języka w interfejsie - podczas gdy auta sprzedawane w kanadyjskim Quebecu mają francuski. To dowodzi, że skala oczekiwanego popytu jest po prostu mała.
Dla przeciętnego kierowcy w Polsce te doniesienia mogą brzmieć jak epidemia w innej galaktyce. Ale mają jedną praktyczną konsekwencję: jeśli myślisz o sprowadzeniu używanego japońskiego auta z USA, musisz liczyć się z tym, że lakier i spasowanie mogą odbiegać od europejskich standardów. Funkcjonalność też będzie okrojona - bez lokalnych map, radia czy języka. To nie musi oznaczać złego samochodu, ale na pewno wymaga świadomego wyboru.


